myśli zebrane po podróży...

Kiedy planowałyśmy wyjazd do Indii, wpadł nam w ręce album:
"Indie. Mały fragment dużego obrazu".  Joanny Szumskiej.
Przytoczymy tu fragment:

"Jak uchwycić spojrzenie dumnie kroczącej kobiety w zwiewnym, bajecznie kolorowym sari? W jaki sposób wyrazić przepych monumentalnych budowli i kunszt koronkowych zdobień? Czy można oddać słowami fetor śmieci i nieczystości na ulicach? Ująć w kadrze zgiełk i nieprzebrany tłum gwarnej dzielnicy handlowej? Wstrząsające ubóstwo? Jak opisać medytację w świątynnym ogrodzie? Chłód kamiennej posadzki za bramą Jama Masjid? Światła, kadzidła, kwiaty, kielichy, muzykę mszy puja? Czy można uwierzyć w uzdrawiającą moc Gangesu? Zatrzymać widok świątynnych rzeźb ożywających pod wpływem światła? Autorka czyta w oczach napotkanych ludzi, zapamiętuje gesty, twarze, kolory, miękki dotyk szala, smak masali, nie pozwala wywietrzeć z pamięci zapachom".

Dzisiaj są to też nasze myśli i spostrzeżenia. Indie są piękne i wyjatkowe. Można wybrać się w Himalaje, opalać na plażach Goa, na wielbłądzie pokonać pustynię Thar, poobserwować plemienne wioski w dżungli, zwiedzać zapierające dech zabytki i świątynie, poczuć uzdrawiającą moc ayurvedy i yogi, doświadczyć zgiełku i smogu wielkich przeludnionych miast, zanurzyć się w Gangesie czy pomedytować w samotności. Można spotkać też drugiego człowieka, jakże odmiennego, zdawałoby się w pierwszej chwili, a jednak borykającego się z tymi samymi problemami życiowymi. I nam udało się część tych rzeczy doświadczyć. Po kolejne może kiedyś wrócimy....

Jedno jest pewne, nawet po doświadczeniu opisanych przeżyć, nie poznamy Indii do końca. Zawsze będą zaskakujące, pociągające, zagadkowe i piękne. Jedni zakochują się w Indiach, inni ich nie znoszą.
My należymy do tej pierwszej grupy. Indie zostaną w naszych sercach i jesteśmy szczęśliwe, że było dane nam je poczuć (niektórym z nas nawet kilka razy :o) ). I z perspektywy czasu nieliczne ale jednak niemiłe wspomnienia zniknęły pod naporem tych dobrych. Bo przecież do Indii jedzie się po to, aby poczuć Indie, a nie czuć się jak w domu.





 Na zakończenie kilka chwil zatrzymanych w kadrze i zabranych przez nas do kraju:
- na trasie do Jaipuru  mężczyzna z małpką

- wioska w Rajasthanie  i przyjaźnie machające do nas dzieci

- Fort Amber w Pink City (czyli Jaipurze)

- widok z Pałacu Miejskiego na City of Lakes czyli Udaipur

- piękne zdobienia na jednej ze świątyń, uchwycone przez Kasię

- jeden z jaipurskich pałaców, który zrobił na nas niesamowite wrażenie

- typowy widok na indyjskich drogach

- piękne indyjskie kobiety....jak egzotyczne kwiaty na tle szarych budynków

- Agra i magiczny Taj Mahal

- Mumbaj i słynne Gate of India

- Goa.....rajskie plaże, palmy, cudowne słońce i pyszne jedzenie

 I to już koniec naszych relacji......

Dziękujemy wszystkim za kibicowanie naszej wyprawie, wspieranie ciepłym słowem i możliwość dzielenia się na gorąco naszymi wrażeniami :o)

A gdzie dalej poprowadzą nas nasze drogi....kto wie?....Inshallach

भारत सुंदर और प्यारी है. शिव को नमस्कार  (a po naszemu: Indie są wspaniale i piękne. Pozdrowienia dla Shiv'a)

Kasie i Asia, które były w Indiach

Zegnaj Delhi

Dzis Delhi zegna nas deszczem. Znow jest zimno i ponuro. To Indie zegnaja nas delhijskimi lzami.Czekamy na samolot (odlot za 7h).
Do zobaczenia w kraju
Asia i Kasie jeszcze z Indii

Szal zakupow i wreszcie cieplo :o) czyli znowu w Delhi

Po odswiezeniu sie po podrozy, ruszylysmy na wyteskniony Main Bazar :) NIektore tak wydawaly kase, ze na zycie beda pozyczac :o) Nakupowalysmy roznych dupereli oczywiscie niezbednych do zycia :o), kupilysmy tez cos dla najblizszych, zeby nie bylo! Wreszcie poczulysmy sie like a woman, becousce robilysmy zakupy :o)
Dzis od rana wybralysmy sie na regionalny targ (po naszemu Cepelia), gdzie zrobilysmy fajne zdjecie ponizej:

W tej wyprawie towarzyszyl nam Shiv, nasz indysjki znajomy. To co interesujacego to fakt, ze podrozowalysmy metrem, ktore jest czyste, nowe i bezpieczne. Polecamy!
Na koniec dnia zrobilysmy sobie mehendi. A kobiety z mehendi wygladaja tak:

Tyle na teraz. To moze byc ostatni post z Indii, bo jutro w nocy wracamy do Polski. Jeszcze nie wiemy o ktorej wyladujemy w Wawie, ale na pewno damy znac, jak bedziemy juz w naszym kraju :o)
Caluski

36godzinna podroz uczy, ze...mezczyzni to tchorze ;o)

moze od poczatku:
 kiedy ze lzami w oczach zegnalysmy Goa, nie spodziewalysmy sie, ze ta podroz bedzie tak pouczajaca:
1. Po 36 godzinach siedzenia tylek nie odpada.
2. Potop szwedzki to bajka, Szwedzi to tchorze! A bylo to tak:
Znowy w podrozy towarzyzyl nam mezczyzna narodowosci szwedzkiej (inny :) ), molomowny, zajmujacy sie soba, wydal nam sie bardzo asertywny. Pociag byl zatloczony, a Hindusi czesto nie wykupuja miejscowek i wlaza na krzywy ryj, zupelnie jak nasi rodacy. Slipper sklada sie z 3 lozek w pionie, tworzac 6osobowy przedzialik. Szwed mial najlepsze dolne lozko, a my na przeciw wszystkie 3. Na pewnej stacji wsiadla rodzinka Hindusow z Panjabu i zaladowali sie noca na jedno gorne lozko (matka z synem). Szwed spal spokojnie na dole. Rano z dwojki Hindusow zrobilo sie 6ro , w porywach inni skladali im wizyty ( Asia: mysle, ze przychodzili nas ogladac), w pewnym momencie Szwed poszedl zapalic, a my zamarlysmy, bo rodzina opanowala caly dol. My siedzialysmy i czekalysmy na potop szwedzki :o)
Jakiez bylo nasze rozczarowanie, kiedy dwometrowy facet z podkulonym ogonem, wlazl na gorne lozko i skulony lezal tam do konca podrozy !
3. Hindusi nie zawsze sa tak mili, co dalo sie wyczuc w zachowaniu rodzinki.
4. Jednak zwykle sa mili i pomocni, np.kiedy prosi sie o pomoc w dodzwonieniu sie gdzies, chetnie pozyczaja swoje telefony i nie chca kasy!

Ogolnie dalysmy rade, do Delhi dotarlysmy cale i zdrowe i mieszkamy w zanym nam juz hotelu i okolicy.

Pozdrowienia dla wszystkich od silnych kobiet z Polski

Na wschodzie bez zmian... nadal lenistwo

Dzisiejszy dzien uplynal nam na opanowanym do perfekcji blogim lenistwie. Nie dosc, ze wyciagamy krewetki z zebow to na dodatek odbija sie nam kalmarami.

Pluskamy sie w wodzie przelamujac fale, a nad naszym bezpieczenstwem czuwa sloneczny indyjski patrol :o)

Wieczory sa rownie udane. Poznajemy okolice. Poznajemy okoliczne handlarki. Negocjujemy ceny. Mamy dwie metody:
1. na bossa (Droba: z nieznanych przyczyn biora mnie za bossa naszej trzyosobowej bandy. Moja zniechecona mina podczas negocjacji korzystnie wplywa na koncowa cene)
2. na "w sumie to nie podoba mi sie ten wzor i spadowa od mojego lezaka". To jest metoda Kasi, co w efekcie rowniez przynosi oczekiwany rezultat.
W trakcie spaceru napotkalysmy wypozyczalnie rowerow :o)

Miejsce piekne, polecamy wszystkim te okolice. Ciezko nam bedzie jutro opuscic Goa. Poniewaz wyruszamy w dluga podroz do Delhi (36h pociagiem) to kolejny post bedzie z Delhi.

Pozdrawiamy wszystkich. A w nastepny weekend oczekujemy czerwonego dywanu i szampana na powitanie ;o)

Lenistwo, lenistwo, lenistwo

Kolejny dzien plynie i wciaz nam sie nie spieszy. Jestesmy szczesliwe i tylko lezymy pod palma kokosowa, kapiemy sie i "wydlubujemy krewetki z zebow...." czyz nie jest to opis raju ???? :o)
Generalnie to troche jest monotonnie, tak ze wymyslamy sobie rozne atrakcje i tak:

Kasia miala dosyc starych bab i samotnie poplynela na "Butterfly Island", by tam poplywac w urokliwym zakatku.
Po drodze widzialam tylko pare grzbietow delfinow, a towarzyszylo mi dwoje indyjskich inzynierow (tzn inzynier i inzynierowa):o).

A my dalej nuda..... i jest pieknie :D i w promieniach slonecznych opalamy sie. Robimy sesje zdjeciowe jak Cindy Crawford (no dobra tylko modelka troche nizsza i grubsza ;p)

Poniewaz w Indiach, by zrobic zakupy nie trzeba schodzic z lezaka dokonujemy ich na lezaco w komfortowych warunkach. Choc trzeba przyznac, ze negocjujemy twardo.  Przy okazji poznajemy zwyklych ludzie i ich historie jak np. ta Pani, ktora z piatki dzieci musiala wybrac trojke, ktora mogla poslac do szkoly (na wiecej czesnego jej nie stac). Ona sama nigdy nie chodzila do szkoly, a angielskiego nauczyla sie na plazy od turystow.

Mimo tak powaznego wpisu nadal bawimy sie swietnie....

Teraz najlepsze na koniec. Wczoraj wieczorem bylysmy na pokazie tanca tancerek z Goa. No coz..... nasza  samoocena jako tancerek wzrosla :o). Ania naprawde rzadzimy !!! :p

Pozdrowienia dla wszystkich iiiiiiiiiiiiiii do nastepnego postu. :o)

Gole na Goa !

Wreszcie lenistwo, niebianska plaza, stroje kapielowe, upal... A u Was ? ;p

no dobra od poczatku najpierw Mumbai.

drugi dzien w Mumbaju leniwy bez wiekszych ruchow. Najwazniejszym zdarzeniem jest wizyta pod chawira Rycha (chodzi oczywiscie o wille Shahrukh Khana - dla tych nielicznych, ktorzy go jeszcze nie znaja).
Iza fota ponizej.

Niestety Mumbai zapisze sie nam w pamieci jako miasto spalin i korkow. Nowoscia jest przestrzeganie (jako tako nie przesadzajmy) sygnalizacji swietlnej.
Droba: Mnie sie miasto podoba.
Kasia: Bylo w miare spokojnie, jedynie ilosc spalin zniechecila mnie do Mombaju.
Asia: mnie przerazal wszechogarniajacy zapach spalin i kurz oraz chodzenie z chustka przy twarzy.  Miasto jest przerazajaco wielkie.
Potem juz pociag i caly dzien jazdy na Goa. Czas umilal nam dobrze wychowany i wyjatkowo przystojny Szwed. :o).

Wieczorem dojechelysmy do Margao i wsiadlysmy do taksowki. Droba: Ku......wa to byla jazda bez zasad, trzymanki. Powiedzialam, ze w droge powrotna wybieram pociag.
Ale to tylko poczatek :o) Jako miejsce docelowe wybralysmy Palolem spokojna miejscowosc z dlal od zgielku.
Dojechalysmy na godzine 21 i bylo juz ciemno. Zalezalo nam na szybkim znalezieniu noclegu i poszlysmy do pierwszego lepszego miejsca ...... noclegu. Ludzie cos pieknego mamy to na filmie!!!!
Dla Asi bylo to "pierwsze"  Siliguri (ciezkie warunki)

Dzisiaj rano zerwalysmy sie skoro swit i poszlysmy na poszukiwanie nowego noclegu.
Teraz mieszkamy w ladnym, czystym pokoju i przez najblizsze 4 dni  zamierzamy byczyc sie na plazy, kapac sie w cieplym morzu i jesc ryby (co juz zacylysmy robic, bo pierwsze slonce nas opalilo), Asia i Kasia owoce morza iiiii do nastepnego posta.

Specjalne pozdrowienia dla naszych Mam i oczywiscie innych.

Asia: Mamo wszystko ok z moim brzuchem i zdrowotnie jest ok z nami wszystkimi.